Haagse ouders regelen woonplek voor hun gehandicapte kinderen


<p>Astrid met Janne. Samen met andere ouders zorgt ze dat hun kwetsbare kinderen met elkaar in een huis gaan wonen.&nbsp;</p>

Astrid met Janne. Samen met andere ouders zorgt ze dat hun kwetsbare kinderen met elkaar in een huis gaan wonen. 

(Foto: Magda de Vetten)

Haagse ouders regelen woonplek voor hun gehandicapte kinderen

  Nieuwsflits

Een fijne woonplek voor haar gehandicapte zoon. Vijf jaar lang was een Haagse daar vergeefs naar op zoek. Nu heeft ze zelf een huis gekocht, samen met andere ouders. En er kunnen nog meer kinderen bij.

Door Magda de Vetten

Den Haag - Haar zoon Janne in een instelling? Dat nooit, dacht Astrid Feiter altijd. “Als ouders heb je amper iets te vertellen over de behandeling van je kind. Het is een kwetsbare jongen. We willen een omgeving waar hij gezíen wordt. En we willen betrokken blijven bij de begeleiding.”

De 21-jarige Janne is verstandelijk gehandicapt door een hersenafwijking. “Hij praat niet maar kan wel op z’n iPad aanwijzen wat hij wil”, vertelt ze. “Hij is autistisch en heeft regelmaat nodig. Als je hem goed begeleidt, kan hij van alles.”

De zoektocht naar een nieuw thuis voor hem bracht Astrid langs allerlei woonvormen. “Dit wil ik ook voor Janne”, wist ze, toen ze in Hoofddorp een huis bekeek van 8 verstandelijk gehandicapte bewoners. Die runden een huishouding, met begeleiding.

Samen met andere ouders zocht ze vergeefs naar een pand in Den Haag. “De grond is veel te duur. We hebben gedacht aan een oude school, maar dan moeten de buren hun zegje kunnen doen. Het duurt minstens 10 jaar voor alle rompslomp is afgewikkeld.”

Dicht bij Den Haag vonden ze vorig jaar het ideale huis. “Het is een oude dokterswoning in het dorp Monster. In september kunnen onze kinderen er al in. Voor de begeleiding van de bewoners huren we professionals in. Zelf steken we ook de handen uit de mouwen. Om te doen waar de begeleiders geen tijd voor hebben, zoals de tuin onderhouden of meegaan naar het zwembad. Je wilt je kind niet helemaal uit handen geven. Dit is van ons ouders.”

“Misschien kunnen onze kinderen in de buurt klusjes doen, zoals oud papier wegbrengen. Ze hebben vaak meer in hun mars dan ze kunnen laten zien. Omdat er veel voor hen geregeld wordt.”

Waarom vindt Astrid dat Janne het huis uit moet? “Dat is gezond voor hem en voor ons. Hij kan zich dan verder ontwikkelen. Hij moet z’n eigen huishouden gaan doen, onder begeleiding. Zelf de was doen. Het is ook goed als hij door de ogen van andere mensen gezien wordt. Bij de dagbesteding ontdekten ze dat hij zelf z’n mandarijn kan pellen. Dat deed ik altijd voor hem.”

“En verder hebben mijn man en ik respijt nodig. Janne woont full time thuis. We kunnen geen weekend, geen avond samen weg. Het is ook logisch dat je kind op een bepaalde leeftijd uit huis gaat. En als het fout gaat, kan hij weer thuis komen. We hoorden over bejaarde ouders die hun 41-jarige kind noodgedwongen naar een instelling moesten brengen. Dan ben je te laat.”

Voor de aankoop van het pand hebben de ouders een stichting opgericht: het Meander-huis. Astrid: “We hebben nog plekken over voor jongeren met een verstandelijke handicap tussen 18 en 30 jaar. Onze kinderen komen uit Den Haag, Delft, het Westland en Hoek van Holland.” Ga naar www.meander-huis.nl

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden