Tseggai vindt het belangrijk om op te komen voor mensen die niet altijd zelf hun problemen kunnen oplossen. 'En dat vind ik terug in de PvdA.'  (Foto: Peter van Zetten).
Tseggai vindt het belangrijk om op te komen voor mensen die niet altijd zelf hun problemen kunnen oplossen. 'En dat vind ik terug in de PvdA.' (Foto: Peter van Zetten).

Tseggai: 'Ik kan slecht tegen onrecht'

Jongste Haagse fractievoorzitter

Mikal Tseggai (25 jaar) is sinds december vorig jaar fractievoorzitter van PvdA Den Haag, de jongste van de Haagse lokale politiek. Maar wie is ze echt? Wat vindt ze belangrijk en waarom heeft ze gekozen voor een linkse politieke partij? "Ik kan heel slecht tegen onrecht."

Door Stuart Kensenhuis

Den Haag – Haar eerste kennismaking met de partijpolitiek was tijdens een snuffelstage ongeveer tien jaar geleden bij Ard van der Steur van de VVD. Op dat moment was hij Tweede Kamerlid. Later zou hij minister worden van Veiligheid en Justitie. "Ik heb toen drie dagen meegelopen en ik dacht: dit is niks voor mij. Het wereldbeeld van de VVD is vooral gericht op mensen die succes hebben en hun problemen zelf kunnen oplossen", vertelt Tseggai. "Ik vind het belangrijk om aandacht te hebben voor mensen die daar niet altijd toe in staat zijn en dat vind ik terug in de PvdA. Hun focus is op rechtvaardigheid en dat past bij mij. En dan maakt het me niet zoveel uit over welk onderwerp het gaat."

Zwarte piet

We kennen Tseggai vooral van de stevige debatten in de raad en daarbuiten en haar strijd – toen nog gewoon als raadslid - tegen zwarte piet. In dit verband is vorig jaar november een motie van haar aangenomen door een meerderheid in het belangrijkste politieke orgaan van onze stad. Daardoor nemen we vanaf 2020 afscheid van dit fenomeen in Den Haag.

'Mijn favoriete liedje is Freedom van Beyoncé'

Met negatieve reacties van de voorstanders van zwarte piet had ze eigenlijk wel rekening gehouden maar niet zozeer met de heftige respons van de mensen die aan haar kant zouden moeten staan. "Ik heb die motie een maand voor de intocht van vorig jaar ingediend", vertelt ze. "Hierin schreef ik dat we via subsidies en vergunningen moeten afdwingen dat er vanaf 2020 een piet is waar elk kind zich in kan vinden. Sommige mensen vonden dat ik dat ook voor 2019 had moeten regelen. Maar ze hielden er geen rekening mee dat op dat moment alle subsidies en vergunningen al waren verleend en ik niks kon doen."

Schuld

Kreeg ze van de voorstanders van zwarte piet te horen dat ze terug moest naar haar eigen land en nog veel ergere dingen, de reacties van de tegenstanders waren ook niet mals. "Ik moest me schamen, zeiden ze, want de kinderen in Den Haag waren erg verdrietig en het was mijn schuld dat ze nog een jaar langer met zwarte piet zaten opgezadeld."

Lastig

In haar nog jonge politieke carrière was dit wellicht de grootste storm die ze had meegemaakt. Ze had het er even moeilijk mee. "Ik had echt het gevoel dat ik iets slechts had gedaan. Ook vond ik het lastig dat het soms gepaard ging met zoveel woede", vertelt ze. Maar ze herpakte zich snel want ze wist waar ze voor stond. "In de kern komt het telkens neer op het bestrijden van onrecht. Maakt het dan uit wie je tegenover je hebt?"

Schalkwijk

Op het Lyceum Sancta Maria in haar geboortestad Haarlem, was ze bijvoorbeeld één van de weinige kinderen uit Schalkwijk, een stadsdeel dat sociaal gezien vergelijkbaar is met Moerwijk in Den Haag. De rest van de leerlingen kwamen allemaal uit de betere wijken van de stad en het verschil was soms erg groot. Er was volgens Tseggai bijna geen aansluiting. "Mijn ouders konden geen bijles betalen. Hun ouders wel. Merkkleding had ik niet. Zij wel. Toch heeft deze school me gevormd en mede daardoor ben ik nu wie ik ben", zegt Tseggai.

Gevlucht

Bijna 30 jaar geleden zijn haar ouders gevlucht uit Eritrea en als oorlogsvluchtelingen in Haarlem terecht gekomen. Trots vertelt ze dat haar vader, met hulp van de KLM, zijn MBO-diploma beveiliging heeft behaald, na jarenlang met koffers te hebben gesjouwd op Schiphol. Haar moeder is schoonmaakster. Zelf is Tseggai uiteindelijk economische bestuurskunde gaan studeren aan Universiteit Leiden. Ze is nu bezig met haar laatste jaar. Of ze dit kan managen naast het fractievoorzitterschap? Haar antwoord lijkt te duiden op een volmondig ja. "Ik heb het nodig om er iets creatiefs naast te doen. Het afgelopen half jaar heb ik in een bandje gezongen in muziekcentrum Musicon", zegt ze. "Mijn favoriete liedje is Freedom van Beyoncé."

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden